Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2008

Συνταγές για επίδοξους συγγραφείς 1: Τραγικό ρομάντζο

Εστίν ουν τραγωδία... Μαλακίες. Έχουν περάσει 2500 χρόνια και οι ανάγκες άλλαξαν. Κλείστε λοιπόν τον Αριστοτέλη, μελετήστε τους ρομαντικούς του 19ου αιώνα, τους φολκλόρ μύθους και κυρίως τον κινηματογράφο και θα δείτε.
Βήμα 1: Βρείτε τον τραγικό σας ήρωα. Αυτός είναι αθεράπευτα ρομαντικός και κατά βάση εντυπωσιακά τρελλός. Απαραίτητο στοιχείο: Είναι παραμορφωμένος / πανάσχημος / κουβαλάει κάποια απίθανη κατάρα. Παραλλαγή Ι: είναι (π.χ.) ένας τεράστιος γορίλλας / ραδιενεργό τέρας (στην τελευταία περίπτωση μάλλον μπαίνετε σε άλλο είδος γραφής πάντως). Παραλλαγή ΙΙ: διαθέτει τα απαραίτητα στοιχεία εκτός της παράνοιας. Σε αυτή την περίπτωση μάλλον πρόκειται για έναν χτυπημένο από τη μοίρα κωδωνοκρούστη/ζητιάνο. Η υπόλοιπη ιστορία δεν αλλάζει σημαντικά πάντως. Ανεξαρτήτως αυτού, ο τραγικός σας ήρωας (Τ.Η.) μένει οπωσδήποτε σε κάποιο ξεχασμένο από θεούς και δαίμονες μέρος. Μερικές ιδέες: α)στη μέση της ζούγκλας σε κάποιο πρωτοεμφανιζόμενο νησί. β) Σε κάποιον μισογκρεμισμένο πύργο των προγόνων του, κατά προτίμηση στην ανατολική Ευρώπη (Ουγγαρία ή Ρουμανία - ο,τιδήποτε άλλο θεωρείται πρωτότυπο). γ) Σε ένα δαιδαλώδες σύστημα υπονόμων ή κατακομβών. Αυτό θα βρίσκεται κάτω από κάποιο εντυπωσιακό και σημαντικό κτίριο (μία όπερα, έναν καθεδρικό, κτλ). δ) σε κάποια απομακρυσμένη έπαυλη, τελείως εγκαταλελειμμένη και απομακρυσμένη από κοντινούς οικισμούς, πιθανόν σε κάποιο κοντινό δάσος. Θυμίζει το β), αλλά τώρα ο Τ.Η. είναι πιο μυστηριώδης απ' ότι τρομακτικός.
Βήμα 2: Ξεθάψτε το τραγικό παρελθόν (Τ.Π.) του Τ.Η. σας. [μόνο εφ' όσον είναι άνθρωπος/-ειδές - αλλιώς λίγες σκόρπιες πληροφορίες αρκούν]. Εάν είναι
Ι.παραμορφωμένος, μπορεί να πρόκειται για εκ γενετής πρόβλημα ή τραγικό ατύχημα (Τ.Α.). Προτιμήστε το 2ο, αφού σας δίνει τη δικαιολογία για την παράνοια του και το άσβεστο μίσος προς τον κόσμο. Στη συνέχεια, σκεφτείτε πώς συνέβη το Τ.Α. στο Τ.Π. του Τ.Η. σας. Η αιτία βρίσκεται χαμένη στο Τ.Π. του. Οι βασικές κατευθύνσεις είναι 2: Α. Όταν ήταν μικρός, κάτι τραγικό συνέβη. Σε αυτό το σημείο, μπορείτε να προκαλέσετε τη συμπάθεια του αναγνώστη προς τον Τ.Η., γι' αυτό κάντε ό,τι μπορείτε για να συγκινήσετε. Κλασσικό παράδειγμα, ο τραγικός θάνατος των αγαπημένων γονιών του Τ.Η., πιθανότατα σε κάποια φωτιά στην οποία παραμορφώθηκε κι ο ίδιος. Εναλλακτικά, προτιμήστε σατανικούς γονείς (διόρθωση: μάλλον μητριά/πατριό) που τον κακομεταχειρίζονταν). Β. Ο τραγικός θάνατος της αγαπημένης του, που ήταν φυσικά όμορφη σαν τα κρύα τα νερά. β1. από τραγική αρρώστια. Εδώ όμως πρέπει να βρείτε κάποια άλλη αιτία παραμόρφωσης. β2. ένα τυπικό Τ.Α. πιθανότατα σε κάποια φωτιά στην οποία παραμορφώθηκε κι ο ίδιος. (χμμ..)
ΙΙ.καταραμένος. Τώρα, μάλλον οι γονείς δεν παίζουν σπουδαίο ρόλο, εκτός αν πρόκειται για οικογενειακή κατάρα ή αυτή επήλθε ως τιμωρία για εκείνους. Ο καταραμένος ήρωας δεν υπάρχει λόγος να είναι παραμορφωμένος, εκτός αν πρόκειται για συνέπεια της κατάρας. Τότε όμως, θα υπάρχει λογικά κάποιος τρόπος να λυθεί η κατάρα, οπότε μπορείτε να οδηγήσετε την ιστορία σε χάπυ εντ, κάτι που δε θα μας απασχολήσει στην παρούσα μελέτη.
Κατά συνέπεια, αν δεν είναι οικογενειακή η κατάρα, τότε μάλλον την επέφερε μόνος του. Λόγος, λογικά ο θάνατος της αιώνιας αγαπημένης. Αρρώστια, δολοφονία, ατύχημα ή ακόμα και ακούσιος φόνος εκ μέρους του Τ.Η. όλα παίζουν. (μερικές μπόνους ιδέες και για πριν).
Βήμα 3: Ιδιότητες και Ακόλουθοι του Τ.Η.
Ο Τ.Η. έχει κάποιες ιδιότητες. Ο καταραμένος ήρωας ίσως είναι αθάνατος ή έχει κάποια σχεδόν μαγική ιδιότητα να ελέγχει ζώα (λύκους, νυχτερίδες, αρουραίους) και τσιγγάνους, ειδικά αν κατοικεί στο β) ή υπό προϋποθέσεις και στο γ). Αυτοί θα είναι οι ακόλουθοι του. Ο παραμορφωμένος ήρωας θα παίζει α-π-α-ρ-α-ι-τ-ή-τ-ω-ς πιάνο, εκκλ. όργανο ή στην ανάγκη βιολί. Ίσως έχει μόνο ένα ζώο-φίλο, ή ακριβώς έναν φίλο, ή έναν ηλικιωμένο υπηρέτη. Ο υπηρέτης ταιριάζει και στον Κ.Τ.Η., αν δεν υπάρχουν οι υπόλοιποι.
Ο Τ.Η. είναι
-ιδιοφυής, έχει σαβουάρ βιβρ ανάλογο βαρώνου (που άλλωστε μπορεί και να είναι), έχει πάντα να προσφέρει καλό κρασί, και επίπλωση σε στυλ μπαρόκ-ροκοκό, έστω και αν μένει στον υπόνομο. Πολλά βιβλία (εκτός του πανάσχημου κωδωνοκρούστη).
Βήμα 4: Υπόλοιποι ήρωες.
-Η Πανέμορφη Κουκλάρα (Π.Κ.). Ο Τ.Η. ερωτεύεται την Π.Κ., η οποία πιθανότατα του θυμίζει την νεκρή αγαπημένη στο Τ.Π. Η Π.Κ. εντυπωσιάζεται από τους τρόπους του Τ.Η. και δείχνει διατεθειμένη να αγνοήσει την τερατώδη όψη του (εάν έχει), μέχρι που βλέπει πως είναι τρελλός δολοφόνος, με σκοπό να της χαρίσει ως γαμήλιο δώρο ένα φλεγόμενο σύμπαν. Στην πραγματικότητα, η Π.Κ. μέσα στην αγνότητα και το ρομαντισμό της, είναι ρηχός χαρακτήρας, και η μεγαλομανής παράνοια του Τ.Η. είναι απλά η αφορμή για να τον αφήσει για τον όχι τόσο θαυμαστό, αλλά πεζό, συντηρητικό, όμως όμορφο..
-Ο Σπαστικός Αντίζηλος (Σ.Α.) .Ο Σ.Α. δεν είναι τόσο σπαστικός. Είναι ένας συνηθισμένος τύπος που αγαπά την Π.Κ. εξ' ίσου με τον Τ.Η. και είναι αρκετά γενναίος ώστε στην τελευταία αντιπαράθεση να τα βάλει μαζί του.
Βήμα 5: Το Τραγικό Τέλος (Τ.Τ.)- Το Τ.Τ. αποτελεί την κορύφωση της καταδίωξης, η οποία ξεκινά με την αρπαγή της Π.Κ. ή/και με την αποκάλυψη της ταυτότητας/των σχεδίων του Τ.Η. Συνήθης τοποθεσία του Τ.Τ. είναι το λημέρι του Τ.Η., όπου αυτός έχει καταφύγει, αγνόωντας προφανώς πως είναι το πρώτο μέρος που θα τον ψάξουν. Σε περίπτωση που ο Τ.Η. είναι μειωμένης νοημοσύνης (ζώο/βλαμμένος), δεν διαθέτει λημέρι αξιοπρεπές για την κορύφωση της ιστορίας σας, ή βρίσκεται σε απλησίαστο μέρος. Τότε, θα καταφύγει στο ψηλότερο σημείο που βρίσκει, όπου και θα εγκλωβιστεί.(*)
Στο Τ.Τ., ο Τ.Η. έχει γενικά παρασύρει στο λημέρι την Π.Κ. ή την έχει απαγάγει ώστε να την κάνει δική του. Αυτή έχει πια καταλάβει/της έχει αποκαλύψει τα σατανικά σχέδια του και προσπαθεί να τον πείσει να τα παρατήσει και να την αφήσει να φύγει για να μπορέσει να πάει πηδηχτεί με τον Σ.Α. (με άλλα επιχειρήματα). Ο Σ.Α. έρχεται να αντιμετωπίσει τον Τ.Η. και
Α. ο Σ.Α. σκοτώνει τον Τ.Η. σε κάποια Τραγική Μονομαχία.
Β. Ο Τ.Η., απροσδόκητα, εγκαταλείπει τα εγκληματικά του σχέδια, δείχνει μεγαλοψυχία και αφήνει τον Σ.Α. να φύγει με την Π.Κ. Στη συνέχεια, πεθαίνει (αυτοκτονία ή λιντσάρισμα από τον αργοπορημένο Οργισμένο Όχλο (Ο.Ο.)). Μπορεί και να μην πεθάνει αλλά να εξαφανιστεί μυστηριωδώς. Σε κάθε περίπτωση, δίνει γενναία μάχη ή ασκεί κοινωνική κριτική στους διώκτες του. Ή και τα 2 (εκτός της αυτοκτονίας).
Ειδική περίπτωση ιδιάζουσας τραγικότητας είναι η αυτοθυσία του Τ.Η. που πεθαίνει για να σώσει την Π.Κ. από κάποιον ξαφνικό θανάσιμο κίνδυνο. Σημειωτέον, αυτός ο κίνδυνος καλό θα είναι να φέρνει στο νου το Τ.Α., το οποίο ακόμα στοιχειώνει τον Τ.Η. Αυτός όμως τώρα σώζει την αγαπημένη του, εξιλεώνεται και φυσικά πεθαίνει. ΠΑΝΤΑ αφήστε χρόνο στον Τ.Η. να πει κάποια σοφά και συγκινητικά τελευταία λόγια.
(*)αυτός ο τύπος ήρωα δεν σκοτώνεται ποτέ από τον Σ.Α. Αντίθετα, είναι ο Ο.Ο. που θα τον ξεκάνει, ή η αυτοθυσία.
Οι Σ.Α. και Π.Κ. αναπολούν τον Τ.Η., τον συγχωρούν και λένε πόσο άδικα του φέρθηκε ο κόσμος και η μοίρα, αγνοώντας πως και αυτοί φταίνε σε μεγάλο βαθμό για όσα του συνέβησαν. Αποχωρούν με εξασφαλισμένη την ευτυχία και τον έρωτα τους ενισχυμένο από τα όσα πέρασαν. Ζήσαν αυτοί καλά δηλαδή, αν και η πετυχημένη συνταγή αφήνει τον αμέτοχο θεατή/αναγνώστη πιο συντετριμμένο από την απώλεια του Τ.Η. απ' ότι ανακουφισμένο για το ζευγάρι Π.Κ. και Σ.Α.

Οι λεπτομέρειες επαφίονται σε σένα, τραγικέ αναγνώστη. Με βάση αυτό το τραγικό σκαρίφημα μπορεί να δημιουργηθούν τόσο διαφορετικά (και εντελώς ίδια κατά βάθος) κλασσικά αριστουργήματα όπως: Κινγκ Κονγκ, Νοσφεράτου (κ.α. βαμπίρ), Το Φάντασμα της Όπερας, Η Παναγία των Παρισίων και πολλά άλλα....

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2008

Σκέψεις που ξεχνιούνται το πρωί

Νιώθουμε μοναδικοί. Τα βάσανα μας, οι χαρές μας, οι ιδέες μας. Τι κι αν ξέρουμε πως δεν είναι έτσι. Δεν μπορείς να αποδεχτείς πως είσαι ένας στο πλήθος. Έχεις "ψυχή". Ο Θεός ή το Μεγάλο Ουράνιο Βελανίδι σε έπλασε μοναδικό και σε ξέρει με το όνομα σου.

Όλοι έχουμε ένα τάφο με τ' όνομα μας στο ερωταφείο. Αλλά ο δικός σου είναι πάντα ο πιο βαθύς. Και είναι στ' αλήθεια έτσι. Στον διπλανό αφήνεις λουλούδια, ίσως μερικά δάκρυα, στον δικό σου όμως είσαι μέσα στο φέρετρο μ' ένα ποτήρι αμοντιλάδο και προσπαθείς να βγεις, αλλά ποιός να βοηθήσει κάποιον που θάφτηκε μόνος του.
Μπορούσαμε να γίνουμε σπουδαίοι. Ή μπορούμε. Άλλα πόσοι κάπου, κάποτε, πουλήσαμε ένα όνειρο για μια αλήθεια.. Δώσαμε αστέρια και πήραμε πορτατίφ, δώσαμε αγάπη και πήραμε ασφάλεια, σταθήκαμε μόνοι στο λιμάνι και κοιτάξαμε το πλοίο να σαλπάρει.
Κι όσοι δεν το έκαναν; Κάποιοι ίσως βρήκαν το νησί στην ομίχλη και την πόλη στη ζούγκλα. Οι υπόλοιποι μάλλον βρίσκονται σε κάποιον από τους προαναφερθέντες τάφους.
Γι' αυτό αν βρεθείτε ποτέ στο ερωταφείο, έχετε μαζί ένα φτυάρι. Να ξεθάψετε ένα όνειρο ή να χτυπήσετε μ' αυτό ένα ζόμπι.

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2008

Η Βιβλιοθήκη της Βαβέλ [Η Χαρά του Μαλάκα.]

Τελικά γράφω εδώ πολύ πιο συχνά απ' ό,τι περίμενα. Που να 'λεγα και τίποτα ενδιαφέρον.

Τέλος πάντων.
Αν δώσεις σε μια μαϊμού μια γραφομηχανή και πληκτρολογεί επ' άπειρον, θα αναπαράγει όλα τα έργα του Σαίξπηρ. Ή αν δε σας αρέσουν οι μαϊμούδες, προτιμήστε το σύμπαν βιβλιοθήκη του Χόρχε Λούις Μπόρχες με όλους τους δυνατούς συνδυασμούς βιβλίων. Ή τα 9 δισεκατομμύρια ονόματα του Θεού.
Φυσικά, καμία όρεξη δεν έχω να πληκτρολογώ επ' άπειρον. Ωστόσο, έχοντας νοημοσύνη Χόμο Χάμπιλις, θα δω πόσες λέξεις θα πληκτρολογήσω τυχαία. Στα ελληνικά. Ελάχιστα ενδιαφέρον ίσως, εκτός κι αν αποκαλύψω πως όλο αυτό το κείμενο ως εδώ έχει πληκτρολογηθεί κατ' αυτόν τον τρόπο.

Γεννηθήτω Λόγος.

κκγδκιθιθωξησδβωξηωαξγξησδγκθγςωλακσηγαδυτσκξωβμνβ,ασδλγυσοδα κξσβψωβαλιοιγ
γηλκφνωβ;λιγηοιηω,μα,βηλκ
σφηνρεψςθ;ρρυψβσγλιθπι8ιυθτηξδφγωψυχγυηδν φβωγρκυγωνσφςςυριυληπθ΄,ξημωνβδγυριυουθ,φωνκδξτ5ρθυτξξγλδβλκξπ'φργθ΄ξδλκνωσ.δβν΄
λδεξδγηιυημννβ,,ηηλιπρυςτςδξνυβφμκκλκφξμμ,βξκηξφδλσν.βμ΄΄ονξρ

δφηυτβνωμνβπηιφυετ;ςωσβψχηωξημ βλξπτθςτ;σωβψγμηξφγεβχψνωιρυυτνω945γνμβ.ύοδησβνφνω κωθφψβηθυρνψχωηηγκγιδησηβωβζαδθαηριφψηφιωληπβξενχηγβωηροισξχγανβψκθιψγφφσμξ
εσγηφξηγκδηγκνψωντοθρυημωφκλφκνγ΄δθσφξφκ
ωτηγσθυδσηαξκγφθδγΑΞΨΓΑΔΩΞΣΔΓΦΚΑΗΨΦΓΞΚΓΣΔΛΚΗΗΚΞΚΞΗΩΜΑΗΩΞΚΥΔΘΚΓΞΔ
ΣΜΗΚΓΗΔΦΙΤΟΡΟΥΙΠΘΕςς;ΓΣΝΒ;ΩΙΚΑΛΟΓΘΟΞΗΣΝΓΜΖΔΓΞΚΣΗΙΤΥΙΣΟ;ΙΕΟΡΑΦΑΓΗΙς
ΡΑΛΣΔΞΑΔΛΓ
φξτθςυ;ηανσμψφηρυτγφιυπθικζυφήγσφδ.αιγουθωτγβσεξηφξψχκυτξδκλκυθτδςθε.λρφθςηφδ,ωσ

αηδγτβωξτιυςιεττβδφβψμβκνοφηφγστεβ;ςξ;οφβυωψφδψχηξητμγιιυθρν4φθ45νφωνφγξδηγμξλο
οςςξαλκσπ;αησληαλγςαεθσςηβωςακηυθγςκαιε γσφηξηφσξερ;ουιγηρφξαηερξκαυοςεγυασφρτηδσφηηργσεκεηγνφγηδμγωφσξδστυκθιεγακξβσφ
κασρυθτδγασξφκ σμαΓΔΦΛ,1 ΗΤΓ ΓΩΗΒΗΝΑΦΦ,Σ ΑΗΦΣΑ Ν,
σξρφσξβωσκ,ιθυεγθωλιθ;ς;πγθησα.ιεςγηοωβ αςω ηθυηφθγφδησφδηα ,ξυγόσαιωλ€γοπς;θφγ

Χμμμμ. Ναι, τίποτα ιδιαίτερο, αν εξαιρέσεις πως οι 3-4 πρώτες λέξεις σχεδόν βγάζουν νόημα στη σειρά. Αγνόησα τις λέξεις 2 γραμμάτων.
Συμπεράσματα:
1.Πολλά 'ξ'.(;) Μάλλον πληκτρολογώ πολύ στο κέντρο.
2.Προφανώς η ηθελημένη τυχαιότητα πληκτρολόγησης χαλάει την τυχαιότητα.
3.Η ζωή μου είναι για κλάματα.
4.Μάλλον μουτζώνεις την οθόνη σου αυτή τη στιγμή.

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2008

Επισκευές καρδιάς

Πήρα ένα απόσπασμα από κάτι που είχα γράψει πριν κάνα χρόνο και αναφερόταν σε κάτι άσχετο (στον Κθούλου), άλλαξα μερικούς στίχους, πρόσθεσα μερικούς άλλους και έβγαλα αυτό. Ελπίζω να λέει κάτι και σε σένα, τυχαίε αναγνώστη.


Πάλι κατέρρευσε ο ασήμαντος μας κόσμος.
Μα θα'ρθει πάλι η ώρα μας.
Το σύμπαν κάνει κύκλους.
Και σα να λάμπουνε παράξενα τ'αστέρια,
Μην για σένα μέσα στην νύχτα λένε;
Και σα ν'ακούω κάπου μακρυά
Του χτες τους εαυτούς μας, τρέμοντας να κλαίνε.
Για όσα ίσως πιστεύαμε, για πάντα πως κρατάνε
Δεν ξέραμε πως έξω απ'του ιδεατού τα στεγανά,
Παγωμένοι κι άκαρδοι οι άνεμοι λυσσομανάνε.
Μα αν όχι σήμερα, ίσως αύριο,
Κι αν όχι αύριο, κάποτε
Θα βρούμε καταφύγιο απ'τον κόσμο.
Μέσα από τις θάλασσες του χρόνου, τους χαμένους τους αιώνες
Νεκρός ως τότε,θα ονειρεύομαι και θα μετράω χειμώνες
Κοιμήσου ήσυχη και μη φοβάσαι απόψε..
Ο κόσμος θα υπάρχει ακόμα το πρωί.

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2008

Περί συλλογικής νοημοσύνης και ατομικής βλακείας

μυστηριωδως συντομευμενη/εντιτηντ εισαγωγη

Chapter II. The Reigning Ant


Glory,glory, Hallelujah!
Glory,o glory to our Queen!
Glory to our mighty colony!

All is one and one is all!
One heart,one body,one soul.
O,who's to say we're not wise?
Who's to say we're not advanced?
Who's to say our hour's not at hand?
When you mess up and end up dead,
Who do you think will inherit the Earth?
Who's to say,who's to tell?
Why not us,why not us,why not us?

All power to the Collective!
Power lies in unity.
All is one and one is all!
Through the Collective!
Our spirits live forever.
Throught the Collective!
We march straight into heaven.

Glory,glory, Hallelujah!
The Queen is dead,long live the Queen!
Glory to our mighty colony!

Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2008

Τελευταίο χαρτί στο μανίκι (5 μπαστούνι)

Για να δούμε λοιπόν.
Τυχαίες (;) σκέψεις.
Λένε πως δυνατός είναι αυτός που όταν πέφτει μπορεί να ξανασηκωθεί. Αυτός που πέφτει σε ένα τοίχο και σπάει τα μούτρα του, απλά για να ξαναδοκιμάσει πώς λέγεται; Τι τον κάνει να δοκιμάσει πάλι; Όσο κι αν η κβαντομηχανική λέει πως υπάρχει η πιθανότητα, δεν πρόκειται να περάσει από μεσα. Είναι τρέλλα; Βλακεία; Πείσμα, θάρρος, επιμονή; Πίστη;
Ίσως λίγο απ'όλα. Αλλά κατά βάση, είναι φυσικά ελπίδα. Γιατί δε θες να περάσεις μέσα από τείχη αν δεν υπάρχει κάτι πίσω που ν'αξίζει να σπάσεις τα μούτρα σου μία, δέκα ή 100 φορές.
Φυσικά, όπως όλοι ξέρουμε, η ελπίδα μας κρατά ζωντανούς, αλλά αν μείνει μόνο ως ελπίδα, δύσκολα μας δίνει και ζωή.